Mieszko I
Mieszko I był pierwszym historycznym władcą państwa polskiego a zarazem jedną z najbardziej zagadkowych postaci w naszych dziejach. Pojawia się on w źródłach historycznych od razu jako książę państwa o znacznych możliwościach i ambicjach politycznych. Nie wiadomo skąd się wziął i jakie jest jego pochodzenie, trudno także określić powstanie samego państwa. Tak czy inaczej bez względu na to co działo się wcześniej, około roku 960 władał już obszernym, dobrze zorganizowanym i dynamicznym państwem o znacznym potencjale militarnym. Obejmowało ono całą Wielkopolskę. Mieszko prowadził politykę ekspansji w dwóch kierunkach: na południowy wschód i na północny zachód. Prowadził on na tych terenach walki ze zmiennym szczęściem. W 966 roku, książę i jego księstwo przyjęło chrzest. Był to bardzo ważny moment w dziejach Polski, miało to bowiem ogromne znaczenie na arenie międzynarodowej (sąsiadujące państwa były już schrystianizowane), ale również w polityce wewnętrznej państwa. Nowa religia sakralizowała władzę książęcą wzmacniała pozycję panującego, oraz scalała naród polski. Mieszko miał czterech synów, dla których podzielił swoje państwo. Umarł w 992 roku.